Նյու Դելի, 2026թ. հոկտեմբերի 23 — Հնդկաստանին նվիրված Pirelli-ի 2027 թվականի օրացույցը այսօր ներկայացվել է Նյու Դելիում: Նկարագրելու այս երկիրը, որը ձևավորվել է հին ավանդույթներով և միաժամանակ շարունակաբար ձգտում է դեպի ապագա, 53-րդ հրատարակությանը հասած Pirelli-ի օրացույցը իր պատմության մեջ առաջին անգամ միավորել է երեք լուսանկարիչների, ովքեր իրենց տարբեր հայացքներով նայում են նույն երկրին:
2026 թվականի թողարկումը նկարահանած Sølve Sundsbø-ն այստեղ հանդիպում է հնդիկ լուսանկարչության վարպետ Ռաղու Ռայի (Raghu Rai) հայացքին — պարոն Ռայը մահացել է 2026 թվականի ապրիլին, և նրա դուստր Ավանի Ռայը (Avani Rai) շարունակել է հոր ժառանգությունը՝ հոր մահից հետո առաջ մղելով այս նախագիծը: Վերջնարդյունքում ներկայացվում է երկխոսություն մարդու և հողի, գեղեցկության և հիշողության, անցյալի և ներկայի միջև:
«Փակեք աչքերը և պատկերացրեք Հնդկաստանը: Ի՞նչ եք տեսնում: Գուցե մի գույն, մի դեմք, մի աղմկոտ փողոց, մի բնապատկեր, մի արարողություն: Սակայն Հնդկաստանը երբեք մեկ կողմ չունի: Այս հողի վրա տարբեր դարաշրջաններ, ավանդույթներ և իրականություններ գոյակցում են միմյանց հետ, հնությունն ու ժամանակակիցությունը մտնում են նույն պատկերի մեջ»,- ասել է Sølve Sundsbø-ն: «Ես գիտեմ, որ չեմ կարող ամբողջությամբ ներկայացնել Հնդկաստանի բարդ ամբողջականությունը, և իրավունք չունեմ դա անելու: Երկրի հոգու խորքերը հետազոտելու առաքելությունը թողել եմ Ռաղուին և Ավանի Ռային: Ես ընտրել եմ կենտրոնանալ այդ արտասովոր հնդիկ կանանց դեմքերի վրա՝ թափառելով հագուստի հյուսվածքի, գույների և լույսի-ստվերի հակադրությունների միջև»:
1965 թվականից ի վեր Ռաղու Ռայը իր տեսախցիկով հայացք է ուղղել Հնդկաստանին՝ վաթսուն և ավելի տարի ինչպես մեկ օր՝ գրանցելով այս երկրի փողոցային տեսարաններն ու մարդկային կյանքը: Pirelli-ի 2027 թվականի օրացույցի ստեղծման համար նա ընտրել է հանել իր արխիվից հին աշխատանքներ և դրանք հյուսել ժամանակակից Հնդկաստանի դեմքերի հետ: Ռայը նվիրված է եղել այս նախագծին մինչև 2026 թվականի ապրիլին իր մահը. դրանից հետո նրա դուստր Ավանին ընտրել է իր ձևով շարունակել հոր անավարտ աշխատանքը: Նա Ռաղուի արխիվից լուսանկարները՝ թե՛ հրապարակված, թե՛ չհրապարակված, դուրս է բերել ստուդիայից և վերադարձրել Դելիի ու Մումբայի փողոցներ, որպեսզի կանգնեն կողք-կողքի այն իրականության հետ, որտեղ ապրում են նրա պատկերների մարդիկ այսօր: Այսպիսով, մարդիկ, շենքերը, շարժումը, լույսը և արարողությունները մտնում են պատկերի մեջ, և քաղաքը դառնում է կենդանի ներկայություն լուսանկարներում: «Հայրս պատկանում էր փողոցին: Հենց դրա համար ես նրա մտահղացած գաղափարը վերադարձրի փողոց, վերադարձրի այն մարդկանց մոտ, ում նա նկարել էր իր ողջ կյանքում»,- ասում է Ավանին: «Թե՛ սրտով, թե՛ քայլերով ես մի քայլ հետ եմ կանգնել: Ես կանգնած եմ հենց նրա հետևում»,- բացատրում է նա: Ավանին ընտրել է Ռաղուի կողմից տարիներ առաջ արված լուսանկարներ, վերադարձել դրանցից մի քանիսի նկարահանման վայրեր, կանգնել հոր այն ժամանակվա տեսանկյունից տարբեր դիրքից և մեկ կադրում համադրել Ռաղուի ոսպնյակի պատկերները այսօր իրեն շրջապատող իրական տեսարանների հետ:
Բնօրինակ լուսանկարները մնում են անձեռնմխելի, սակայն դառնում են ավելի մեծ կոմպոզիցիայի մաս — տարբեր դարաշրջաններ և իրականություններ հատվում և գոյակցում են դրանում: «Անցյալը միշտ կմնա ներկայում»,- ասում է Ավանին: «Այն ամենուր է, թաքնված ամեն մի մանրուքի մեջ»:
Sundsbø-ն Ռաջաստանում՝ Ջայպուրի (Jaipur) Ջայգարհ ամրոցի (Jaigarh Fort) և Աջաբգարհի (Ajabgarh) միջև, լուսանկարել է ինը կանանց, ովքեր խորը կապ ունեն Հնդկաստանի հետ: «Ինձ համար օրացույցի առանցքը մարդն է»,- ասում է նա: «Մենք ուզում ենք ներկայացնել բազմազան կերպարներ՝ նրանց թվում են բանաստեղծներ, երաժիշտներ, ճարտարապետներ, մոդելներ և դերասաններ»: Կազմում ընդգրկված են դերասանուհիներ Ադիտի Ռաո Հիդարին (Aditi Rao Hydari) և Ավանտիկա Վանդանապուն (Avantika Vandanapu), դերասանուհի և պրոդյուսեր Ֆրիդա Պինտոն (Freida Pinto), երաժիշտ և կոմպոզիտոր Անուշկա Շանկարը (Anoushka Shankar), բանաստեղծուհի և կատարող Ռուփի Կաուրը (Rupi Kaur), մոդելներ Լակշմի Մենոնը (Lakshmi Menon) և Բհավիտա Մանդավան (Bhavitha Mandava), գրող, պրոդյուսեր և հեռուստահաղորդավար Պադմա Լակշմին (Padma Lakshmi), ինչպես նաև ինքը՝ Ավանի Ռայը — ով հայտնվում է և՛ տեսախցիկի հետևում, և՛ Sundsbø-ի տեսախցիկի առջև:
Ավանիի տեսախցիկը թափառում է Հին Դելիի փողոցների կենսունակության մեջ՝ ծաղկի շուկաներ, նեղլիկ ու մարդաշատ նրբանցքներ և դպրոցներ, որտեղ ավանդույթը շարունակում է ապրել. այնուհետև տեսախցիկը թեքվում է դեպի Մումբայի առավել ժամանակակից կերպարը՝ այն վայրը, որտեղ հատվում են նորաձևությունը և կինոարդյունաբերությունը: Այս քաղաքը ձևավորվում է ինչպես մետրոպոլիսի հորիզոնով, այնպես էլ երիտասարդների սիրելի վայրերով՝ երկնաքերերի տանիքներից մինչև ձկնորսական գյուղեր: Այս նկարահանման ընթացքում Ավանի Ռայը հրավիրել է շուրջ 130 մարդու նկարահանվելու, ներառյալ հասարակ մարդիկ, երիտասարդներ, պարողներ, կատարողներ, մոդելներ, ձեռքի արվեստի վարպետներ, իր իսկ մայրը և Հնդկաստանում հայտնի սուպերաստղ Ռանվիր Սինգհը (Ranveer Singh): Նա իր հոր հին լուսանկարների շուրջ դեռ շարունակվող կյանքը բերել է ներկա ժամանակ և տարածություն:
Pirelli-ի 2027 թվականի օրացույցը նկարահանվել է 2026 թվականի մայիսից սեպտեմբեր ընկած ժամանակահատվածում, ներկայացվում է տուփի ձևաչափով, որը պարունակում է երկու առանձին գրպան և ընդհանուր առմամբ 36 լուսանկար՝ 18-ը՝ Sølve Sundsbø-ի, 18-ը՝ Ռաղու և Ավանի Ռայերի:
